Górna linia narożnika, zwana także narożnikiem cienia, to linia dekoracyjna stosowana na styku ścian i sufitów w dekoracji architektonicznej. Posiada praktyczne funkcje podziału obszarów wizualnych, osłonięcia rurociągów i zamaskowania wad złączy. Jako element dekoracyjny wzmacnia hierarchię przestrzenną i koordynuje przejścia kolorów poprzez kontrast materiału, powszechnie spotykany w salonach, sypialniach i innych scenach.
Materiał górnej linii narożnej to głównie linia gipsowa, odpowiednia do stylu prostego lub europejskiego, charakteryzująca się niskim kosztem i łatwą instalacją; Nić drewniana jest najczęściej stosowana w stylu klasycznym i wymaga zabezpieczenia przed wilgocią; Aby sprostać różnorodnym potrzebom, wprowadzono także nowe materiały, takie jak tapety i PCV. Metoda montażu dzieli się na tradycyjne rzemiosło z użyciem wstępnie osadzonych drewnianych klinów i technologię klejenia. Podczas budowy należy zadbać o to, aby warstwa podkładowa była płaska, spoiny szczelne, a kolor dopasowany do powierzchni ściany.
Wraz ze wzrostem precyzji współczesnej architektury i popularnością stylów minimalistycznych, zastosowanie linii narożnych stopniowo przestało być koniecznością zakrywania wad konstrukcyjnych na wczesnym etapie, a stało się selektywnym elementem dekoracyjnym. Gdy ściana jest płaska lub stosuje się ukryte okablowanie, instalacja nie jest konieczna, podczas gdy linie narożne o skomplikowanych kształtach są nadal używane w pomieszczeniach o określonym stylu. Gips, plastik i inne materiały bezfarbowe są szeroko stosowane ze względu na ich wygodną konstrukcję, odzwierciedlającą trend równoważenia dekoracji i funkcji praktycznych.
